اگر پشت و شانه درد بگیرد ، محل درد ، و اگر سر درد بگیرد پیشانی را با استکان باد کش می کنند.

گوشی را که درد می کند دود تریاک و یا دود قلیان می دهند و یا شیر مادری را که دختر زاییده است در گوش می ریزند.

در خانه ای که مریض سرخک دار باشد و بوی سیر و پیاز بلند شود مدفوع خشک خر ماده را دود می کنند.

به بچه ای که سرخک دارد شیر خر می دهند.

برای جلوگیری از سرفه ، تخم به یا شیره درخت زرد آلو و بادام را می مکند.

به مریض حصبه ای جوشانده و پوست بید را مخلوط کرده و پس از جوشاندن آبش را به او می دهند .

کسی که سینه پلو کرده ، برگ کلم را گرم کرده وبه پهلویش می مالند.

مخلوط پوست انار کوبیده و حنا را روی زخم می پاشند

اگر نقطه ای از بدن کسی زخم شد ، بلافاصله خودش روی آن ادرار می کند و یا خاکستر چپق و سیگار روی آن می ریزد.

وقتی سر کسی بشکند ، نمد را نیمه سوز کرده و روی زخم می گذارند.

اگر کسی غش کند قدری آب روی کاه گل کهنه پاشیده و آن را در برابر ربینی او نگاه می دارند و یا به جای آن از کلاه کسی که بوی عرق می دهد استفاده می کنند.

برای کسی که سه روز از مدت گریپ او گذشته باشد دود تریاک را مفید می دانند.

وقتی زن زائو را به حمام می برند مقداری مورد به تن او می مالند.

برای پا درد ، ضماد آب نمک ، روغن گورخر، الکل سفید و گنه گنه ، روغن کرچک و گنه گنه، را مفید دانسته و ضمنا بوته اسفند را در آبی که یک شب در کوزه قلیان مانده باشد انداخته و می جوشانند و بدینوسیله پا را بخار می دهند و یا مدفوع گوسفند را تا زمانیکه حرارت طبیعی خود را از دست نداده است به محل درد می بندند و همچنین اسفند را در آتش ریخته و محل را دود می دهند.

به کسی که اسهال دارد کمی سوخته تریاک می دهند.

زاج سفید و سفیده تخم مرغ را مخلوط کرده و روی چشمی که درد می کند می بندند.

محلی از بدنم را که ضربتی دیده است زرده تخم مرغ می بندند ، برای آنکه سر قوت بگیرد ، حنا نخود ، روناس ، عدس، کتیرا، زاج سفید و سدر را کوبیده و با زرده تخم مرغ و آب نارنج یا گوجه فرنگی مخلوط نموده و به نام سرداشت به سر می بندند.

آبله ای را که به علت لگد کردن مدفوع سگ در پا به وجود آمده با نخ آبی آب ندیده می دوزند تا خوب شود.

برای معالجه یرقان خوردن شیر خر، عرق بید ، عرق کاسنی ، شیر خشت و بلعیدن ماهیهای کوچکی را که در آب قناتها هستند ، مفید می دانند.

برای تقویت معده ضعیف ، خوردن سیاه دانه بو داده ، جشنیانو، مربای پوست پسته ، سیرابی را مفید می دانند.

آب زرشک ، آب آلو ، مخلوط گل گاو زبان و لیمو ترش دم کرده را برای تصفیه خون مفید می دانند.

برای آن که نور آفتاب چشم نوزاد را اذیت نکند او را سرمه می کشند.

آب زرشک ،آب آلو، مخلوط گل گاوزبان و لیموترش دم کرده را برای تصفیه خون مفید می دانند.

سیاه زخم را تا رسیدنم به دکتر با آتش داغ می کنند.

میل سرمه را در منداب بی نمک زده زده و به چشمی که تراخم دارد می کشند و بعد از چند ثانیه چشم را در آب خنک می شویند.

به کسی که دلش درد بگیرد مخلوط نبات سوخته و سیاهی ته دیگ می دهند.

برای جلوگیری از اسهال خوردن نبات سوخته را موثر می دانند.

روی زخمی که به علت رسیدن به آب درد گرفته، و در اصطلاح آب برداشته ، مخلوطی از پیه و سیاهی ته دیگ می گذارند.

قطعه ای از قطعات کوزه سفالی قرمز را می سایند و روی زرد زخم و محلی را که زنبور گزیده می مالند.

گل خر زهره را برای رماتیسم مفید می دانند.

برای آنکه دمل زودتر خوب شود برگ گل لاله عباسی را روی آن می گذارند.

آب ماست و سوچو(قره قروت) و آب سوچو را برای پایین آوردن فشار خون مفید می دانند.

طحال را پخته و به بزرگسالانی که در خواب ادرار می کنند می خورانند.

برای گلو درد و سینه درد و دندان درد ، نشاسته تجویز می کنندو به پیشانی کسی که سرش درد می کند نیز می مالند .

برای تقویت سوی چشم سرمه می کشند.

کسی که استخوانهایش درد بگیرد ، اسپند و سیاه دانه و پونه واگیر و گردو را بریان کرده می کوبند و با آب می جوشانند و در حمام قبل از رفتن زیر دوش به بدن می مالند.

بارهنگ و به دانه و گل پنیرک و بالنگ و قدومه و شیره درخت هلو یا بادام را جوشانده و برای بهبودی درد سینه می خورند.

مدفوع مرغ را جوشانده و به کسی که دلش درد می کند می خورانند.

مدفوع مرغ و شیشه و باقلای خام را با هم کوبیده و لای پنبه می پیچند و آنرا روی پیله دندان می گذارند .

برای لینت مزاج کسی که حصبه دارد جوشانده می دهند ( مخلوطی از بنفشه ، گل ختمی ،عناب ، سه پستان ، گل پنیرک ، تخم خیار ، ترنجبین ، فلوس ، سیاوش

زهره گاو را به شکم و گوشی که درد می کند می مالند.

برای دل درد و اسهالی که به علت حرارت باشد ، خاکشیر تجویز می کنند.

معتقد هستند که خوردن هلیله سیاه مزاج را لینت میدهد.

انگورو برای دندان درد خوب است.

مغز تخم آلبالو را کوبیده و با شکر مخلوط نموده و به مریضی که دل درد دارد می دهند.

استعمال باز باز را برای گوش درد مفید می دانند.

روی دندانی که درد می کند کتیرا یا قره قروت می گذارند.

برای رفع سر درد گل سر شوی به پیشانی می مالند.

روی ناف نوزادی که آب میدهد ، سنجد سوخته می ریزند.

در محلی که عقرب گزیده یونجه می بندند.

در محلی که زنبور گزیده آب غوره می مالند.

برای تقویت قلب سنبل الطیب را دم کرده می خورند

قرص کمر را با تخم مرغ عسلی مخلوط کرده و به زن زائو می خورانند تا کمرش محکم شود.

مازو را کوبیده و با حنا مخلوط کرده و روی سر کچل بچه می چسبانند.

گل خروسک را دم کرده و به بچه ای که سرفه اش مانند صدای خروس است می دهند.

پسته کره خر ( اولین مدفوع خر) را به انضمام تریاک ساییده ،پشت چشم و اطراف گوش بچه ای که چشم درد یا گوش درد دارد می مالند.

علف هیزه مارامبو را می جوشانند و به کسی که هیزه شده می خورانند تا باد هیزه در او نماند.

گل زرد ( نسترن) را دم کرده و به زنی که دلش به علت عادت ماهیانه ، درد می کند می خورانند.

به زنی که قائدگی اش بند نمی آید عروس پس پرده را دم کرده و به او می خورانند.

تخم شوید را دم کرده و به کسی که به علت تب عطش دارد می دهند.

تخم گشنیز را دم کرده می خورند و یا روی سر قلیان ریخته می کشند و می گویند برای رفع دندان درد و باد امراض مفید است.

زبان مریض حصبه ای را صفرای زیاد دارد با اسورزه می شویند.

روغن بادام و روغن کرچک بهترین مسهل برای کودکان است .

روی لکه های سفیدی که در بدن برخی به وجود می آید خامه شیر گاو زرد را می مالند.

معتقد هستند که هر دردی باد دارد و همان بادها موجب بروز دردهای دیگر می شود و برای درمان اینگونه درد ها سنگ باد را که به رنگهای سیاه و قرمز می باشد ساییده و به محل درد می مالند ، ضمنا برای درمان اینگونه دردها باد رنجویه و گل گاو زبان را دم کرده می خورند و یا خرچنگ خشک شده را دود می کنند و همچنین و قتی سینه را باد بگیرد تخم لاکپشت را در گل گاوزبان ریخته می خورند و استعمال ملک ارزق ،قولنجان و سولنجان، تخم گشنیز و استا قدوس را مفید می دانند.

 ----------------------

برگرفته از کتاب فولکلور دامغان نوشته محمد علی طاهریا - ۱۳۴۴

+ نوشته شده توسط علی ربیع زاده در دوشنبه بیست و نهم آذر 1389 و ساعت 14:27 |